Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Kiedy okazujemy innej osobie empatię, na chwilę stawiamy się w jej sytuacji – zastanawiamy się, co czuje, jak widzi świat i sytuację, w której się znajduje. To trochę tak, jakbyśmy patrzyli na rzeczywistość przez jej okulary.

Różnice są ważne

Empatię można ćwiczyć od najmłodszych lat. Już trzylatek jest w stanie zrozumieć, że inni mają uczucia i różnią się one w zależności od sytuacji. Spróbuj więc zachęcić dziecko, aby popatrzyło na świat oczami domowników – i Ty także postaraj się spojrzeć z jego perspektywy. Pamiętaj, że każdy z nas ma prawo do swojej interpretacji tego, co widzimy, czucia tego, co czujemy, oraz indywidualnych potrzeb. O tych różnicach warto rozmawiać.

Okulary empatii

Okulary empatii to zabawa, która pomoże Tobie i Twojej rodzinie spojrzeć na pewne sytuacje z innej perspektywy. Niech każdy w domu przygotuje własne okulary empatii i ozdobi je po swojemu. A potem wymieńcie się nimi i poćwiczcie spoglądanie na dom i Wasze bieżące sprawy z perspektywy osoby, której okulary właśnie macie. Może być ciekawie! Tu znajdziesz szablon okularów.

Rozpoznawanie uczuć i emocji

Oglądając z dzieckiem jakiś film, zwróć uwagę na sytuacje, w których można spróbować określić, jak ktoś może się czuć. Porozmawiajcie z dzieckiem, jak mogą się czuć te osoby. Zapytaj na podstawie jakich gestów, mimiki, tonu głosu dziecko wnioskuje o przeżywanych przez kogoś emocjach. Puśćcie wodze wyobraźni i zastanówcie się: gdybyście Wy znaleźli się w takiej sytuacji jak bohater, jak byście się czuli i jak moglibyście zareagować? A z drugiej strony – jak pokazalibyście tej osobie, że jej słuchacie? Że zależy Wam na niej? Dzięki tej zabawie nawet oglądanie bajek może być dobrym pretekstem do rozwijania kompetencji społeczno-emocjonalnych dziecka.

Warto wiedzieć

Spróbuj poćwiczyć z dzieckiem trzy zasady empatii.

Pierwsza zasada to „PYTANIA”. Pytamy drugą osobę: Co czujesz? Czego potrzebujesz? Czy mogę Ci jakoś pomóc?

Druga zasada to „TAK!”, czyli jak okazujemy empatię: pokazujemy drugiej osobie, że jej słuchamy, jesteśmy obecni i okazujemy zainteresowanie.

Trzecia zasada – „NIE!” – mówi o tym, czego nie robimy. A więc staramy się: nie oceniać, nie dawać rad, nie rozśmieszać na siłę, nie porównywać ze sobą czy kimś innym.

Może też wprowadzenie tych zasad między dorosłymi w Twoim domu pomogłoby wzmacniać Wasze relacje? Następny artykuł w cyklu #zostańwdomu #czasnarelacje poświęcony będzie wdzięczności.

Wszystkie materiały przygotowane są przez zespół działu edukacji Kulczyk Foundation we współpracy z nauczycielami i ekspertami – pedagogami, psychologami i kulturoznawcami oraz konsultowane przez doświadczoną psychoterapeutkę rodzinną Kamilę Becker. Nad materiałami edukacyjnymi Kulczyk Foundation czuwa merytorycznie prof. UAM dr hab. Kinga Kuszak z Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wszystkie materiały objęte są patronatem merytorycznym WSE UAM. Dostępne bezpłatnie na stronie: kulczykfoundation.org.pl

 

icon/Bell Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie
Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi
Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich.