Trudno jest wrócić do placków ziemniaczanych po tak intensywnych przeżyciach. Rozmowa z Agatą Kuleszą

Nadal nosi pani w torebce zdjęcie filmowej Róży?

Miałam je w starym kalendarzu, wśród innych fotografii, które noszę przy sobie. Jeszcze wiele miesięcy po skończeniu zdjęć czułam, że Róża musi być blisko mnie. Skończył się rok, odłożyłam kalendarz na półkę.

To taka rola, na którą się czeka?

Taka rola, taki reżyser, tacy partnerzy. Nieczęsto zdarza się dostać coś naprawdę interesującego do zagrania. ''Róża'' dotyka spraw najważniejszych: miłości, godności, śmierci. Tego, ile jest w stanie znieść człowiek. Akcja filmu zaczyna się na Mazurach latem 1945 roku. To świat Mazurek, które po wojnie były poddawane ekstremalnym doświadczeniom, brutalnie gwałcone, skazane na nienawiść albo wygnanie.

Kim jest Róża?

Dzielną kobietą, która na wojnie straciła męża, żołnierza Wehrmachtu. Ma w sobie kruchość i delikatność, a przy tym do końca walczy. O siebie, o córkę, o godność. Pomimo poniżenia, które ją spotyka, i braku wsparcia jest niezłomna.

Jak wchodziła pani w świat Róży?

Wojtek Smarzowski zostawia aktorom dużo wolności. Przed zdjęciami rozmawialiśmy o poszczególnych scenach, stanach emocjonalnych, które miały się zdarzyć. Podkreślam - miały się zdarzyć, a nie być odegrane

Podziel się

• Facebook
• Nasza klasa
• Wykop
• Twitter
• LinkedIn
• Wyślij e-mailem