Bezczas, bezruch, bezrobocie

4/7
zamknij < >
Zdjęcie numer 4 w galerii - Bezczas, bezruch, bezrobocie

Fot. archiwum prywatne

Katarzyna Rosicka-Jaczyńska
  • Zdjęcie numer 1 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 2 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 3 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 4 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 5 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 6 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie
  • Zdjęcie numer 7 w galerii Bezczas, bezruch, bezrobocie

Zobacz więcej na temat:

Komentarze (17)
Zaloguj się
  • lewania

    Oceniono 6 razy 6

    Niesamowite... artukul pozostawil dziwny ucisk na gardle... i lekko zaszklone oczy

  • jartam

    Oceniono 6 razy 6

    Trudno nam uwolnić sie od tej nieustannej dyskusji o roli kobiety w życiu. Między postawą "matki polki" a kobiety niezależnej, aktywnej, "sukcesu" jest dużo światłocieni.
    Dokonujemy wyboru - jak ten i ponosimy jego konsekwecje nie mogąc przewidzieć jak potoczy sie nasze życie. Modelujemy je do sytuacji, tracimy jedno by uzyskać drugie. Najważniejsze jest to, byśmy byli przekonani o wyborze i jemu wierni. Wtedy gdy los na nie sprzyja tylko on tu "zawinił" i tylko z nim musimy się zmagać a nie z naszym własnym "żalem"
    A z doświadczenia wiem, że dzieci są dojrzalsze i mądrzejsze niż myślimi i potrafią akceptować sytuację każdą, w której tylko czują się kochane.
    Szczęście i zadowolenie z życia jest zarażliwe i jak widać uodparnia na trudniejszy czas.
    Ważna tylko jest równowaga między naszym szczęściem a tych których kochamy ( powonniśmy kochać)

  • maith

    Oceniono 5 razy 5

    Dobrze, że w zalewie niepotrzebnych newsów o nieważnych rzeczach, da się czasem przeczytać coś naprawdę wartego uwagi. Pozdrowienia dla Katarzyny :)

  • isia_a

    Oceniono 5 razy 5

    daje do myślenia. uścisk w gardle i ambiwalencja emocjonalna.

  • katarzyna_blazniak

    Oceniono 4 razy 4

    oczywiście wiele uznania dla Katarzyny za siłę i chęć walki, ale mnie przede wszystkim zachwyciły dzieci. dzieci w wieku od 11 do 15 pozostawione praktycznie bez wsparcia i dały rade. każdego przeraża myśl o tym że jego rodzic kiedyś może być tak niesprawny a one dały rade. Więc w swoim skromnym imieniu oraz moich lęków chciałabym bym dziś już dorosłym powiedzieć wielki szacunek dla Was

  • evusia123

    Oceniono 3 razy 3

    Godna podziwu osoba.I dzieci.

    A poza tym,wlasnie takie artykuly ,glebokich przemyslen powinny ukazywac sie czesciej....
    by ludzie spojrzeli na zycie z tej bolacej strony.
    Szacunek.

  • mariania

    Oceniono 4 razy 2

    świetny artykuł,prostym językiem porusza trudny temat, napisany z wielkim wyczuciem , poszanowaniem osoby, którą opisuje.Takie osoby są wśród nas i te, które boją się ,wycofują, unikają trudnych sytuacji i tkwią w poczuciu bezradności oraz takie jak p. Katarzyna jej bliscy i opiekunka p.Ania,czy przyjaciele, którzy ich wspierają.
    Im więcej takich przemyśleń na łamach prasy to może więcej osób będzie rozumiało na czym polega życie.
    Choć niektóre wpisy są nie na miejscu i widać, że droga jeszcze daleka...))

  • bonzolina

    Oceniono 2 razy 2

    @votannorth
    pomysl czlowieku nim cos napiszesz

  • aneta3036

    Oceniono 1 raz 1

    Polecam książkę i polecam wydawnictwo. Poligraf to świetne wydawnictwo, jak widać wydaje świetne ksiażki, mają fantastycnze okładki i w ogóle! To sie chwali! ;)

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Wyborcza: