Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Jestem w ciąży - moja wina
19.03.2011
, aktualizacja: 18.03.2011 12:27
Najmocniej przepraszam. Bo mam za co przepraszać. Nabroiłam. Zatem Kochana Pracodawczyni! Przyjmij moje najszczersze, z głębi serca płynące przeprosiny - wybacz!!!
List
ZOBACZ TAKŻE
- Wszyscy mi ustępują (25-05-11, 06:00)
- Jestem w ciąży. Nie róbcie ze mnie chorej (22-03-11, 13:03)
- Ciąża cud (18-03-11, 11:35)
- Mam obsesję, że mogę być w ciąży (30-10-09, 12:59)
- Ciąża na 20 obiektywów (24-05-09, 01:00)
- Pijana krowa w ciąży (24-09-07, 11:00)
- Uczennice w ciąży (12-02-07, 00:00)
Wiem, że sama jestem sobie winna, bo to przecież ja - poniekąd na własne życzenia - jestem znów w ciąży i to ja znów pójdę na macierzyński. I to mnie trzeba będzie znów zastępować, bo prawo gwarantuje mi płatny urlop po urodzeniu dziecka. Na dodatek mogę jeszcze wystąpić o urlop wychowawczy, ale ten na szczęście już jest "darmowy".
Kochana Pracodawczyni - mea culpa! Wiem, znów nie mogę wszystkiego robić, czasami źle się czuję i nie jestem aż tak kreatywna w swej codziennej pracy jak przedtem.. Dlatego też z pokorą przyjmuję wszystkie plotki i złośliwe przytyki na temat mojej nowej sytuacji, bo wiem, że na nie zasłużyłam. W końcu zgrzeszyłam, bo jestem w kolejnej ciąży. Zgrzeszyłam, bo nie poroniłam z natury, bo nie usunęłam.
Smuci mnie tylko, że do momentu, gdy powiedziałam o ciąży (chciałam postąpić lojalnie), byłam całkiem cenionym pracownikiem i dawałeś mi to odczuć, Kochany Pracodawco (ot, choćby stanem konta). A teraz.. Wiem, zasłużyłam sobie na komentarze, że z taką gromadą dzieci to może powinnam znaleźć sobie inną pracę - bo przecież gdy wrócę po urlopie macierzyńskim, to z pewnością nie będzie mi się chciało pracować, a siedzieć bezczynnie za biurkiem to sobie mogę gdzie indziej (choć udowodniłam już dwukrotnie, że jest inaczej).
Kochana Pracodawczyni... Ja już tak dłużej nie mogę. Nie chcę przez 8 godzin każdego dnia czuć się winna dlatego, że noszę w sobie nowe, potrzebne Polsce życie - wszak rodzi się tak mało dzieci. Zatem - wybacz, ale mimo iż mogłabym swobodnie wypełniać dalej swoje obowiązki przez kilkanaście tygodni - podczas najbliższej wizyty u ginekologa wykręcę się złym samopoczuciem i poproszę o zwolnienie lekarskie. By w spokoju czekać na nowego członka rodziny. I szukać przy okazji nowej pracy, bo do tej jakoś straciłam serce.
Kochana Pracodawczyni - mea culpa! Wiem, znów nie mogę wszystkiego robić, czasami źle się czuję i nie jestem aż tak kreatywna w swej codziennej pracy jak przedtem.. Dlatego też z pokorą przyjmuję wszystkie plotki i złośliwe przytyki na temat mojej nowej sytuacji, bo wiem, że na nie zasłużyłam. W końcu zgrzeszyłam, bo jestem w kolejnej ciąży. Zgrzeszyłam, bo nie poroniłam z natury, bo nie usunęłam.
Smuci mnie tylko, że do momentu, gdy powiedziałam o ciąży (chciałam postąpić lojalnie), byłam całkiem cenionym pracownikiem i dawałeś mi to odczuć, Kochany Pracodawco (ot, choćby stanem konta). A teraz.. Wiem, zasłużyłam sobie na komentarze, że z taką gromadą dzieci to może powinnam znaleźć sobie inną pracę - bo przecież gdy wrócę po urlopie macierzyńskim, to z pewnością nie będzie mi się chciało pracować, a siedzieć bezczynnie za biurkiem to sobie mogę gdzie indziej (choć udowodniłam już dwukrotnie, że jest inaczej).
Kochana Pracodawczyni... Ja już tak dłużej nie mogę. Nie chcę przez 8 godzin każdego dnia czuć się winna dlatego, że noszę w sobie nowe, potrzebne Polsce życie - wszak rodzi się tak mało dzieci. Zatem - wybacz, ale mimo iż mogłabym swobodnie wypełniać dalej swoje obowiązki przez kilkanaście tygodni - podczas najbliższej wizyty u ginekologa wykręcę się złym samopoczuciem i poproszę o zwolnienie lekarskie. By w spokoju czekać na nowego członka rodziny. I szukać przy okazji nowej pracy, bo do tej jakoś straciłam serce.
Najczęściej czytane24 htydzień
- Wisława Szymborska o swojej miłości
- Co sobotę w kiosku z "Gazetą Wyborczą"
- Galeria okładek
- Kup E-wydanie
- Wysokie Obcasy Extra
