Kolorowa chustka

Dziękuję za zaprezentowanie projektu fotograficznego CiĘcie. Wiem, że nie będę jedyną osobą, która napisze w tej sprawie bo wielu z nas ten temat jest bliski.

Wciąż pamiętam, jak razem z tatą obcinaliśmy włosy Mamie, bo wypadały garściami, a Mama pedantka nie mogła znieść ich widoku leżących wszędzie. Nigdy nie czuła wstydu z tego powodu. Bardziej dokuczające było uczucie zimna, które odczuwała ze zdwojoną siłą, a z peruką niestety się nie zaprzyjaźniła. Przesiadując w kolorowej chustce nie kryła zadowolenia i dumy, że znalazła siłę do walki z bardzo silnym przeciwnikiem. Postanowiła zrobić wszystko, co w jej mocy. Zaakceptowała go w pełni. Dużo z nim rozmawiała próbując poznać słabe strony. Po prawie 2 latach zwycięstw w małych potyczkach i wielkich bataliach, przeciwnik okazał się silniejszy choć każdy jego ruch był z uwagą śledzony I choć każdego dnia odczuwam jej brak, nie chcę zapomnieć. Kiedy o Niej myślę mam przed oczyma śmiejące się oczy i tę kolorową chustkę.

Dziękuję raz jeszcze