Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Hit: 'Rodzina Savage'/ Kit: 'Kwestia zaufania'
27.06.2009
, aktualizacja: 22.07.2009 15:45
Marta Strzelecka poleca i odradza
Marta Strzelecka
ZOBACZ TAKŻE
- Hit: "Kiedyś mnie znajdziesz"/ Kit: "Blond ambicja" (25-08-09, 01:00)
- Hit: 'Bob Dylan. I'm Not There'/ Kit: 'Babskie wakacje' (26-07-09, 16:00)
Hit: 'Rodzina Savage', reż. Randall Poster, DVD, Imperial - Cinepix
Nieszczęśliwi amerykańscy intelektualiści pozbawieni woli działania. Jon jest wykładowcą uniwersyteckim, pracuje nad książką o Brechcie, jego siostra Wendy pisze sztuki teatralne, których nikt nie wystawia. Oboje koło czterdziestki, bez planów na przyszłość, uciekają od stabilizacji. On wzrusza się do łez, gdy polska narzeczona, z którą jest od kilku lat, robi mu jajka sadzone na śniadanie, ale nie chce się z nią ożenić. Wendy ma romans z żonatym kolegą, choć chyba bardziej przywiązana jest do jego starego psa. Porzucają swoje książki, sofy zarzucone gazetami, kiedy okazuje się, że ojciec zaczyna cierpieć na demencję, niebawem umrze. I wtedy przestają zajmować się opisywaniem własnych nieszczęść.
Laura Linney gra nadpobudliwą kobietę w średnim wieku. Philip Seymour Hoffman, ospały, duży, cyniczny brat, jest katalizatorem jej histerycznych zachowań. Mistrzostwo tego filmu polega na spotkaniu tych charakterów. Ich rozmowa z ojcem o tym, co zrobić z jego ciałem po śmierci, nie jest ani śmieszna, ani ckliwa. Oglądanie zdjęć z dzieciństwa nie prowadzi do wzruszających komentarzy.
Tamara Jenkins napisała ten scenariusz tak, jak Wendy chciałaby napisać swoją sztukę o patologicznej rodzinie. Kiedy Jon ogląda ją w teatrze, słyszy od siostry: 'Czy to nie jest zbyt drobnomieszczańskie? Czy nie jestem intelektualistką, która w żałosny sposób komentuje życie słabszych?'. 'Rodzina Savage' jest przeciwieństwem drobnomieszczańskiego wymądrzania się. Realistyczny obraz, historia o śmierci opowiedziana bez sentymentalizmu.
Kit: 'Kwestia zaufania', DVD, reż. Bart Freundlich, Edelpol
Kobieta z mężczyzną, kobieta z koniem. Ulubiony schemat porno Toma - Davida Duchovny'ego. Kiedy żona, znana aktorka Rebecca (Julianne Moore), wychodzi do teatru, on rozmawia z kumplem o seksie, ogląda strony erotyczne, spotyka się z kochanką. Kumpel, dziennikarz sportowy, jest zaś wiecznym chłopcem. Jego dziewczyna - Maggie Gyllenhaal - chciałaby mieć dziecko, ale sama rozmowa o tym sprawia, że Tobey staje się czujny. Biegnie do kwiaciarni, żeby kupić coś, co mogłoby odwrócić jej uwagę od poważnych tematów. 'Jaki kwiat można kupić kobiecie, jeśli nie różę?' - pyta Duchovny'ego. 'Orchideę'. 'Żartujesz? To jeszcze droższe'. 'Pójdź do Central Parku, zerwij coś za darmo'.
Film jest tak dziwacznym połączeniem słabego scenariusza z dobrym aktorstwem, że wciąga. Moore jako zdradzana żona, matka, gwiazda filmowa pracująca nad teatralną rolą, jest piękna i wiarygodna. Duchovny - seksmaniak, autor tekstów reklamowych, ojciec na wychowawczym, uwodzi dowcipem i wyglądem. Do tego sceny klisze - kolacje we czwórkę na Manhattanie, rozmowy podczas manikiuru o złych mężczyznach, męskie pogawędki o sensie życia. 'Opowiadam dowcipy oraz komentuję pogodę, żeby odwrócić uwagę od faktu, że rujnuję sobie życie' - mówi Tom.
Nawet jeśli dialogi o trawieniu i masturbacji nudzą, warto wytrzymać do sceny, w której Duchovny w grupie uzależnionych od seksu opowiada o swoich wymyślonych zboczeniach. Przewidywalny koniec z wyznaniami miłości można odpuścić. Kit, który wciąga, w wypożyczalni znajdziecie w pudełku: 'Kobiety lubią film'.
Nieszczęśliwi amerykańscy intelektualiści pozbawieni woli działania. Jon jest wykładowcą uniwersyteckim, pracuje nad książką o Brechcie, jego siostra Wendy pisze sztuki teatralne, których nikt nie wystawia. Oboje koło czterdziestki, bez planów na przyszłość, uciekają od stabilizacji. On wzrusza się do łez, gdy polska narzeczona, z którą jest od kilku lat, robi mu jajka sadzone na śniadanie, ale nie chce się z nią ożenić. Wendy ma romans z żonatym kolegą, choć chyba bardziej przywiązana jest do jego starego psa. Porzucają swoje książki, sofy zarzucone gazetami, kiedy okazuje się, że ojciec zaczyna cierpieć na demencję, niebawem umrze. I wtedy przestają zajmować się opisywaniem własnych nieszczęść.
Laura Linney gra nadpobudliwą kobietę w średnim wieku. Philip Seymour Hoffman, ospały, duży, cyniczny brat, jest katalizatorem jej histerycznych zachowań. Mistrzostwo tego filmu polega na spotkaniu tych charakterów. Ich rozmowa z ojcem o tym, co zrobić z jego ciałem po śmierci, nie jest ani śmieszna, ani ckliwa. Oglądanie zdjęć z dzieciństwa nie prowadzi do wzruszających komentarzy.
Tamara Jenkins napisała ten scenariusz tak, jak Wendy chciałaby napisać swoją sztukę o patologicznej rodzinie. Kiedy Jon ogląda ją w teatrze, słyszy od siostry: 'Czy to nie jest zbyt drobnomieszczańskie? Czy nie jestem intelektualistką, która w żałosny sposób komentuje życie słabszych?'. 'Rodzina Savage' jest przeciwieństwem drobnomieszczańskiego wymądrzania się. Realistyczny obraz, historia o śmierci opowiedziana bez sentymentalizmu.
Kit: 'Kwestia zaufania', DVD, reż. Bart Freundlich, Edelpol
Kobieta z mężczyzną, kobieta z koniem. Ulubiony schemat porno Toma - Davida Duchovny'ego. Kiedy żona, znana aktorka Rebecca (Julianne Moore), wychodzi do teatru, on rozmawia z kumplem o seksie, ogląda strony erotyczne, spotyka się z kochanką. Kumpel, dziennikarz sportowy, jest zaś wiecznym chłopcem. Jego dziewczyna - Maggie Gyllenhaal - chciałaby mieć dziecko, ale sama rozmowa o tym sprawia, że Tobey staje się czujny. Biegnie do kwiaciarni, żeby kupić coś, co mogłoby odwrócić jej uwagę od poważnych tematów. 'Jaki kwiat można kupić kobiecie, jeśli nie różę?' - pyta Duchovny'ego. 'Orchideę'. 'Żartujesz? To jeszcze droższe'. 'Pójdź do Central Parku, zerwij coś za darmo'.
Film jest tak dziwacznym połączeniem słabego scenariusza z dobrym aktorstwem, że wciąga. Moore jako zdradzana żona, matka, gwiazda filmowa pracująca nad teatralną rolą, jest piękna i wiarygodna. Duchovny - seksmaniak, autor tekstów reklamowych, ojciec na wychowawczym, uwodzi dowcipem i wyglądem. Do tego sceny klisze - kolacje we czwórkę na Manhattanie, rozmowy podczas manikiuru o złych mężczyznach, męskie pogawędki o sensie życia. 'Opowiadam dowcipy oraz komentuję pogodę, żeby odwrócić uwagę od faktu, że rujnuję sobie życie' - mówi Tom.
Nawet jeśli dialogi o trawieniu i masturbacji nudzą, warto wytrzymać do sceny, w której Duchovny w grupie uzależnionych od seksu opowiada o swoich wymyślonych zboczeniach. Przewidywalny koniec z wyznaniami miłości można odpuścić. Kit, który wciąga, w wypożyczalni znajdziecie w pudełku: 'Kobiety lubią film'.
Najczęściej czytane24 htydzień
- Wisława Szymborska o swojej miłości
- Co sobotę w kiosku z "Gazetą Wyborczą"
- Galeria okładek
- Kup E-wydanie
- Wysokie Obcasy Extra
