Wywiad ze sobą

J: Jesteś feministką?

j: Nie wiem. Nie należę do feministek, bo w ogóle nie należę nigdzie. Moje poglądy są rozsypane po różnych opcjach, nie mieszczę się w żadnej grupie. Żyję jak feministka, jednak nie ma rewolucji bez ofiar. Kompletnie zagubieni mężczyźni bez swojej seksualności są ofiarami tej rewolucji. Mnie tam tego żal.

J: Jesteś lesbijką? Na niektórych forach przeczytałam: Szczepkowska to lesba.

j: Nie jestem lesbijką, chociaż bardzo bym chciała. Przeszkadza mi pociąg do mężczyzn - mam to od dawna. Wierzę w to, że człowiek jest istotą biseksualną, ale również w to, że pierwotny układ sił - mężczyzny i kobiety - jest czymś najpiękniejszym. Gdybym była lesbijką, z całą pewnością nie pytałabyś mnie o to, bo chodziłabym ze swoją partnerką, gdzie mi się podoba. A tak, to czasem chodzę ze swoim partnerem, gdzie mi się nie podoba. Siła wyższa.

J: Czego nie lubisz?

j: Manipulacji i autopromocji. I manipulacji autopromocją. I tego, że nie ma już 'wyłuskiwaczy' talentów. Wszyscy wyłuskują samych siebie.

J: A twoje córki?

j: Nie zazdroszczę im matki. Starają się grać, a ja im pewnie nigdy nie pomogę. Formacja solidarnościowa jest jak silne geny - nie popiera się własnej rodziny w interesach.

J: Czy felietony pomogły ci w karierze?

j: Absolutnie nie. Myślę, że raczej przeszkodziły. Osoba, która ma publiczną okazję do wypowiedzi, jest raczej czymś w rodzaju własnego producenta, a nie pokornej aktorki. Reżyserzy nie lubią takich.

J: A gdybyś miała wybór - wielka rola czy felietony?

j: Felietony.

J: Cieszysz się, że jest demokracja?

j: Nie. Co tak patrzysz Czym innym jest demokracja jako idea, a czym innym zrównanie głupoty i mądrości, dojrzałości i niedojrzałości, kiedy wszyscy mówią jeden przez drugiego. Do dupy z taką demokracją.

J: Czy żałujesz jakiegoś felietonu?

j: Żadnego. I każdy bym powtórzyła. Te nieliczne, które pisałam z powodów osobistych i nie do końca wyjaśnionych, a które zrobiły zamieszanie, też bym powtórzyła. Narobiły mi wrogów, ale przynajmniej zrobił się ruch i niejedno z tego powstało. My, ludzie z dekoncentracją uwagi, tak mamy. Robimy ruch, a korzystają inni.

J: Jak jesteś postrzegana przez niechętnych?

j: Różnie. Jako taka ciu ciu ciu co cioś tam siobie wypisuje Od infantylnej aktoreczki, Żydówy, lesby po istotę niespełna rozumu. Kiedyś przyszłam do kina, a grupa młodzieży wstała i przeniosła się gdzie indziej, mówiąc, że 'koło pani nie będziemy siedzieć'. Poczułam się kultowo - znienawidzona. Super.

J: A przyjaźni czytelnicy?

j: Czytają. Ja raczej nie mam jakiegoś internetowego bumu.