B. dobry artykul a problem swiatowy. Spotkalam sie z kampaniami w innych krajach, ktore maja na celu uswiadamianie rodzicom (bo to nie tylko mamy maja ten problem!), ze bycie kochajacym rodzicem jest wazniejsze od bycia idealnym rodzicem... Rodzice czesto sie boja wspominac o swoich problemach z pociachami (tak, pomimo trudnosci bardzo je kochaja :o)) z obawy przed negatywna ocena ze strony innych. Tymczasem nie ma jednej prawidlowej metody wychowawczej, wiec rozmawiac trzeba, bo kazdy z nas opelnia bledy, i nasi rodzice popelniali je, i ich rodzice, a swiat sie toczy :o) Rozmawiajmy zatem, dla dobra dzieciakow, ale tez dla naszej korzysci!

a mnie coraz bardziej bawi to nieustanne rozprawianie o macierzyństwie (z dowolnej perspektywy)
tak się idiotycznie składa, że macierzyństwo nie zostało wymyślone w ciągu ostatnich 20-30 lat
i jakoś się tym kolejnym pokoleniom matek udawało wychować dzieci i przeżyć... inaczej nie byłoby teraz na świecie wszystkich tych specjalistek od macierzyństwa :D

Z przykrością muszę stwierdzić, że niejednokrotnie matki mają bardziej ambiwalentny stosunek do swojego "poświęcenia" niż chcą to przyznać nawet same przed sobą. Z jednej strony narzekają, że są przepracowane i zmęczone, a z drugiej niosą swoje zmęczenie jak sztandar i oczekują traktowania ich "poświęcenia" jak heroicznego wyczynu. Przepraszam wszystkie matki, które zachowują zdrowy rozsądek (takich jest na szczęście całkiem sporo), ale ciągle obserwuję nieszczęśliwe, sfrustrowane i odizolowane od życia towarzyskiego kobiety, które z jednej strony twierdzą, że cierpią, ale na propozycję zostawienia pociechy pod opieką ojca/babci/opiekunki i wyjścia do ludzi reagują tak, jakby zaproponowano im zbrodnię.
Drogie cierpiące mamy, odpowiedzcie sobie na pytanie: czy przypadkiem nie jest tak, że Wy CHCECIE być w takiej a nie innej sytuacji?

Fajnie, że zwraca się uwagę na problemy matek i ich izolację. Tylko, że naprawdę fajnie byłoby przeczytać jakiś artykuł, że fajnie jest być mamą, że to nie koniec świata, a być może dla niektórych nawet ciekawsza alternatywa życia zawodowego na najwyższych obrotach- nie ma takich głosów?
Bo wydaje mi się, że dwudziestoparolatki po przeczytaniu tych artykułów o trudach macierzyństwa i o tym, jak to mąż nie pomaga, prędzej sobie jajniki podwiążą niż się zdecydują na dziecko...

Kobiety muszą zacząć upominać się o więcej, bo więcej z siebie dają.
Powstaje Ruch Kobiet "bw67" (bez-wyboru67), zauważane są inne mankamenty w życiu kobiet-matek i ospałość otyłych mężczyzn, którzy powinni im pomagać. Ostatnio ukazał się artykuł pt.: Nauczanie WF i sex czyli co z satysfakcją kobiet? A może tu tkwi przyczyna niskiego poziomu kapitału społecznego? Malejąca wydajność, kreatywność i obniżająca się samoocena mężczyzn - może mieć źródło już w unikaniu szkolnego WF-u. Skoro problem zauważają nawet mężczyźni, to coś musi być na rzeczy. Więcej pod linkiem:
obserwatorpolityczny.pl/index.php/2011/11/22/nauczanie-wf/